Alles begint bij het luisteren

Vele mensen vragen zich af hoe ze kunnen herkennen dat hun hond gestresseerd of triestig is, hoe ze kunnen begrijpen wat hij wil, wat hij in een bepaalde situatie nodig heeft, waarom hij op een bepaalde manier reageert in gegeven omstandigheden, …

Elke vorm van communicatie, dat het nu met de mens of met de hond gebeurt, begint bij het luisteren.

Luisteren is compleet verschillend van het gewone horen van woorden of het zien van gebaren en van je eigen interpretatie ervan. Luisteren impliceert dat je afstand neemt van je eigen gedachten en van je eigen visie van de realiteit en dat je ze loslaat, dat je afstand neemt van je vooroordelen zodat je je op een authentieke manier kan openstellen voor de ander, dat je hem en de wereld rondom ons probeert te observeren met de ogen van de ander. Dit geldt zowel voor mensen als voor honden.

Van perspectief veranderen en de wereld zien met de ogen van de ander is echter niet altijd zo gemakkelijk. Het impliceert dat je geen vooroordeel hebt als je de situatie observeert (vb. van vooroordelen: de hond is dominant, koppig, de eigenaar is onbekwaam, onwetend, enz.) en dat je het gedrag niet beschouwt als een « probleem » dat dringend opgelost of gefixed moet worden. Het beoordelen van een persoon of een hond en het persé onmiddellijk willen veranderen van het gedrag elimineert elke mogelijkheid tot luisteren of accepteren van deze persoon of van deze hond als individu.

Neem het voorbeeld van een reactieve of agressieve hond. Het is het eerste voorbeeld dat bij mij opkomt omdat ze op dit moment met vele zijn onder mijn klanten. Hoe vaak hoor je andere mensen die persoon beoordelen als onbekwame eigenaar of haar beschuldigen dat ze persé zovele fouten heeft moeten maken om in zo’n situatie terecht te komen? Of de hond beoordelen en hem uitsluiten in plaats van hem te zien als een hond die om hulp vraagt?

De mensen die zo’n oordeel uiten beseffen vaak niet dat ze bijdragen tot het afzonderen van die persoon en haar hond, en dat ze het schuldgevoel, het onzekerheidsgevoel en het tekort aan zelfvertrouwen nóg verder benadrukken; dit elimineert voor die persoon elke mogelijkheid om authentiek te luisteren naar haar  hond en om samen een evolutieproces aan te gaan dat voor hen beiden heilzaam is.

Als ik een reactieve /agressieve hond tegenkom met zijn eigenaar, zal mijn bewuste keuze ALTIJD zijn om naar die persoon en haar hond te luisteren, om ze te observeren en te ontvangen zonder enig oordeel, om hun behoeften/vragen te ontdekken, om hun moeilijkheden, hun bronnen van bezorgdheid te begrijpen, om hun mijn tijd en aandacht te geven en om hen proberen gerust te stellen.

Het feit dat ze de oordelende blik van anderen niet meer hoeven te verdragen, het gevoel dat ze niet meer hoeven te voldoen aan door de maatschappij « opgelegde » perfectie-regels, en het feit dat dit gewicht van haar schouders wegvalt, geeft die persoon een grotere vrijheid om de situatie te bekijken vanuit een ander standpunt, om zich open te stellen voor nieuwe perspectieven en om zich te concentreren op het groeien en het evolueren in plaats van op het probleem zelf. Wat de hond betreft: het feit dat hij zich aanvaard, begrepen en gerustgesteld voelt, laat hem toe om te leren in een omgeving waar sereniteit centraal staat.

Deze verschillende aanpak bevordert begrip en samenwerking tussen de persoon en haar hond, wat ruimte creëert waar ze eindelijk op hun eigen tempo een wereld van communicatie, veiligheid en vertrouwen kunnen ontdekken, verkennen en verdiepen.

Ik wil alle honden en eigenaars van harte bedanken die mijn weg tegenkomen en die  elke dag bijdragen tot mijn evolutie en tot een beetje meer welzijn rond mij 🙂

 

Publicités
Cet article, publié dans Articles, Meditation, est tagué , , , , . Ajoutez ce permalien à vos favoris.

2 commentaires pour Alles begint bij het luisteren

  1. Katrien dit :

    Goed gezegd Steph! Maar toch een kleine bedenking: zou er niet beter gesproken worden over « een hond met reactief/agressief gedrag » ipv over « een reactieve/agressieve hond »? De hond – en ik heb er zelf zo eentje – is nl. niet altijd reactief/agressief, maar slechts in bepaalde situaties. Door te spreken over « een reactieve/agressieve hond » wordt er meteen weer een stempel geplakt op de reeds onbegrepen hond en het baasje. Zo voel ik dat aan in ieder geval 🙂

    • Dog Balance dit :

      Uiteraard is reactiviteit/agressie altijd afhankelijk van 1000 dingen uit de context 🙂
      En reactiviteit of agressiviteit is niet negatief, integendeel!
      Agressiviteit is volgens mij een resource en geen patologie. Maar meestal worden er door de mensen negatieve interpretaties gegeven aan dingen die ze niet begrijpen of waar ze geen greep op hebben 🙂

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

w

Connexion à %s